Zeven uur op, acht uur weg en een half uurtje rijden naar de voet van de Cheval Blanc. Keuzes maken. Welke schoenen? De zware D's nog een stukje verder inlopen of toch maar de meegebrachte lichtgewicht B's? Sommigen kiezen voor een hardloop schoenen en gezien het warme weer geen slechte keuze. Zware schoenen met Gore-Tex zijn dan ook niet ideaal. Voeten insmeren met baby talkpoeder - ruikt lekker - en al snel de jasjes uit. Het eerste stuk voert over het beton van een stuwdam en dan snel over naar losse steentjes en lekkere niet te moeilijke wandelpaden. De weg naar de top - een 1000 hoogtemeters - is warm en het laatste stukje naar de top is zelf wat klimmen met handen en voeten. En een verroeste stalen ketting als zekering. De top van de Cheval Blanc is een vlakte en het uitzicht is fantastisch. Het weer is helder: in de verte de Mönch, Eiger en Jongfrau, de andere kant op de Matterhorn en natuurlijk de Mont Blanc. Ton heeft een verassing in zijn tas: een picknickset met glazen, ingeblikte vis en een fles rose. De fles gaat ongeopend mee naar beneden. De weg terug gaat aanzienlijk sneller en via een mooi chaletje met ijskoude Cola terug naar de auto. We zijn om zeven uur weer terug bij La Boerne. Onze gidsen voor de komende dagen melden zich onder aanvoering van Ilse en Edward Bekker. Het programma van de Gran Paradiso en de Mont Blanc wordt doorgenomen. Vele vragen worden beantwoord. Kernzaak: niet te veel spul meesjouwen. Boven is geen internet tenzij de huttenwaarden het goed vinden dat ik op hun PC deze Blog bij houdt. De laptop blijft beneden, minder gewicht is alles.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten