Dag 5: de eerste etappe op de Mont Blanc

Weer vroeg wakker. Vijf uur terwijl het ontbijt pas om half zeven is. Dit keer mogen we alles zelf doen, het is te vroeg voor de huttenwaard. We passeren Chamonix. Het weer is prachtig. De eerste zonnestralen kleuren de top van de Mont Blanc oranjerood. Het eerste stuk gaat met de gondel, dan met een treintje. Dan lekker wandelen over rotsen. De drukte valt me tegen. Met z'n ik-weet-niet-hoeveel sjouwen we de berg op. Onze gids Eric is een aardige Fransoos uit Briacon en weet aardige doorsteekjes zodat we toch 'alleen' lopen. Tot aan de Grand Couloir gaat het met iedereen prima. Jeroen en René ZWAAIEN ONS UIT. Maurice haakt af, de hoogtevrees speelt te veel. Casper en ik zitten bij Eric aan het lijntje. Het gevreesde Grand Couloir valt me mee. Vijftig meter moeten we oversteken alsof de duivel op onze hielen zit. Daarna gaat het recht omhoog. Soms alleen met de benen, vaak met handen en voeten. Eric zet de sokken erin en om 13 uur staan we bij de Gouter hut. Een half uurtje later is de rest ook binnen. Solke laat een traan van geluk. Ton heeft last van de hoogte en snakt naar water. Peter, Rob en David zijn gewoon gelukkig. De hut zelf is geen advertentie: BINNEN STINKT HET EN IEMAND HEEFT MIJN KLIMGORDEL "GELEEND". De gidsen hebben al een ander voor me geregeld om mee naar de top te gaan. Daarna zien we wel weer verder. Het is nu, als ik dit schrijf, 15.15 uur en ik ga proberen te slapen. De nachten schijnen hier niet echt best te zijn.... Tot morgen!